تبليغاتX
شعر بختیاری - شلیل 2

اي كه  شو تُرنه  و روز هاشُق  بن نايِ تونه

 

آسمونم  لِكه‌اي(1) وُر كِلِ مَينايِ تونه

 

 


تش  و ديلاقِ مو  اِز آدُم  و اِز نادُم(2) ني

 

هو كه  تَش ناده  به مو ، ‌ايي كد و بالايِ تونه

 

 


اِز غَمت  ليوه وَبيد  مَه  و به كُه زَي  افتو

 

دَي بلال(3) اِيگوهه آساره و ديندايِ تونه

 

 


شو و رو پرتك اير  دَور  و وَرُم  بال ايگره

 

تشنه‌يِ خينِ مونه ، تي رهِ گرماي تونه

 


شِلك  و شيواتِ(4) تو  يَه شور  و شَري  كِردِ به پا

 

كه قيومت گِچِلي(5) وُر  كه و صحراي  تونه

 

 


آخِر  آرمونِ تو  باهنده(6) بي بالُم كرد

 

اي كه  شو ترنه  و روز هاشق بن نايِ تونه

 



(1) تكه پارچه كهنه       (2) نه آدم؛ موجودات ديگر         (3)ترانه اي بسيار سوزناك  و قديمي در بختياري        (4) صورت ، رخ          (5) درخت بلوط           (6) پرنده

نوشته شده توسط آرین بختیاری در سه شنبه دهم مهر 1386 ساعت 9:15 | لینک ثابت |
 
business articles
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar